Home >> PATRON
PATRON PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
Niedziela, 24 Wrzesien 2006 16:28

Kalendarium zycia i dzialalnosci

Hieronima Lopacinskiego


patron PSBiGHieronim Rafal Lopacinski (1860 - 1906)
jezykoznawca, etnograf, historyk
bibliofil i nauczyciel

 

30 wrzesnia1860

urodzil sie w Osnie Górnym na Kujawach.

1871-1879
uczy sie w meskim gimnazjum w Kaliszu. Od 5 klasy zarabia na swoje utrzymanie udzielajac korepetycji. Za celujace wyniki w nauce otrzymuje listy pochwalne po ukonczeniu klasy V, VI, VII, a na zakonczenie szkoly srebrny medal.

1879-1883
studiuje na Wydziale Humanistyczno-Filologicznym Uniwersytetu Warszawskiego. W roku 1881 uzyskuje zloty medal za rozprawe pt. "Charakterystyka osób wystepujacych w komediach Terencjasza".

1883
podejmuje prace nadetatowego nauczyciela jezyków starozytnych w III Gimnazjum Meskim w Warszawie.

1 stycznia 1884
zostaje przeniesiony do gimnazjum w Lublinie na stanowisko etatowego nauczyciela greki i laciny. Pracuje tu az do tragicznej smierci. Od roku 1895 uczy jezyka polskiego, pózniej równiez jezyka niemieckiego, geografii i historii. Pod koniec lat 90-tych zaczyna pelnic funkcje bibliotekarza gimnazjum. Za prace nauczyciela zostaje odznaczony Orderem Sw. Stanislawa (1888r.) oraz Orderem Sw. Anny (1896r.)

1886
na zlecenie dyrektora Siengalewicza i wicegubernatora Tchorzewskiego rozpoczyna zbieranie materialów jezykoznawczych, etnograficznych i historycznych do rozprawy, które ma wykazac rosyjskosc Lublina i regionu. Przelozeni udostepniaja mu archiwa oraz zakazane publikacje zagraniczne. W wyniku badan Lopacinski dochodzi do wrecz przeciwnych wniosków, dlatego tez otrzymuje zakaz dalszych poszukiwan. Jednak rozsmakowawszy sie w pracy naukowej, zafascynowany starymi dokumentami i aktami, legendami, podaniami i obyczajami ludowymi kontynuuje swoje badania, a ich wyniki pod pseudonimem publikuje w licznych periodykach na terenie trzech zaborów.

1891
w Kalendarzu Lubelskim jako Rafal Lubicz oglasza pierwsza rozprawe historyczna pt. "Wydawnictwa periodyczne w Lublinie".

1892
otrzymuje nagrode Akademii Umiejetnosci w Krakowie za "Przyczynki do Slownika jezyka polskiego", których tom I opublikowal w 1891r.

1897
prowadzi badania gwary i obyczajów ludu mazurskiego w Prusach Wschodnich, za co otrzymuje dyplom czlonka Towarzystwa Starozytnosci "Prussia" w Królewcu.

1898
rozpoczyna wspólprace z Komisja Jezykowa Akademii Umiejetnosci w Krakowie.
Publikuje w Pracach Filologicznych rozprawe o swoim odkryciu - pochodzacej z 1542 roku polskiej ksiazce drukowanej pt. "Sad Parysa".

od 1899
rozpoczyna wspólprace przy tworzeniu Encyklopedii Koscielnej, Wielkiej Encyklopedii Powszechnej Ilustrowanej oraz Encyklopedii Staropolskiej.

1900
opracowuje katalog zbiorów biblioteki gimnazjalnej.

17 maja 1900
otrzymuje godnosc czlonka - korespondentem Akademii Umiejetnosci w Krakowie.

1901
organizuje Wystawe Przedmiotów Sztuki i Starozytnosci oraz dzial etnograficzny i zabytków polskich, numizmatyki, druków staropolskich i dokumentów na Wystawie Rolno-Przemyslowej w Lublinie.
Wydaje z wlasnymi objasnieniami najstarszy widok Lublina z 1618 roku.

od 1902
swiadomie gromadzi ksiegozbiór z zamiarem utworzenia w Lublinie biblioteki publicznej.

1903
bada przeszlosc kosciola powizytkowskiego. Odczytuje karty pergaminowe z 1754 roku dotyczace postawienia kopuly kosciola i odkrywa istniejace w tej swiatyni malowidla scienne z XV wieku.
Na prosbe Akademii Krakowskiej nadzoruje druk Slownika Gwar.

1905
w Kaplicy Sw. Trójcy na Zamku Lubelskim, pod gruba warstwa tynku, odkrywa wraz z malarzem Smolinskim freski pochodzace z okresu panowania Wladyslawa Jagielly (poczatek XV w.).
Otrzymuje propozycje objecia katedry jezyka polskiego w Uniwersytecie Warszawskim. Jednoczesnie zaproponowano mu stanowisko dyrektora tworzonego w Warszawie gimnazjum polskiego. Lopacinski nie przyjal zadnej z tych propozycji.

1906
otrzymuje od Akademii Umiejetnosci propozycje zinwentaryzowania rekopisów zgromadzonych w archiwach Królestwa Polskiego
Uczestniczy w Zjezdzie Rejowskim w Krakowie, gdzie bierze udzial w pracach Komisji Ortograficznej.

25 sierpnia 1906
umiera w wyniku tragicznego wypadku.
Jest pochowany w Lublinie na cmentarzu przy ul. Lipowej.