Copyright 2020 - PSBiG Lublin 2017

Procedury obowiązujące w Państwowych Szkołach Budownictwa i Geodezji dotyczące funkcjonowania szkoły w trybie stacjonarnym w czasie trwania epidemii Covid – 19

Plik do pobrania: ProceduryCovid19.pdf

 

1 września 1951 roku

następuje przejecie Technikum Budowlanego przez Ministerstwo Budownictwa. Dyrektorem Technikum Drogowego zostaje mgr Feliks Olesiejuk,dyrektorem Technikum Geodezyjnego - Wiktor Kargol. Trzy technika korzystają ze wspólnego budynku ze względu na opóźnienie budowy dodatkowego skrzydła gmachu.

29 grudnia 1951 roku

Technikum Drogowe zostaje przekazane Ministerstwu Transportu Drogowego i Lotniczego, Technikum Geodezyjne - Głównemu Urzędowi Pomiarów Kraju.

1 stycznia 1952 roku

Technikum Geodezyjne przyjmuje nazwę Technikum Geodezyjne Centralnego Urzędu Geodezji i Kartografii w Lublinie. Dyrekcje obu szkól - drogowej i geodezyjnej mieszczą się w jednym pokoju. Warunki lokalowe są bardzo trudne.

13 marca 1952 roku

następuje ponowny podział gmachu. W wyniku zawartego porozumienia Technikum Drogowe otrzymało 3 sale na parterze i 8 sal na pierwszym pietrze. We wrześniu tego roku Technikum Budowlane przeprowadza się do wykończonej części gmachu Aleje Racławickie 7.

W 1954 roku

przeprowadzony zostaje remont sali gimnastycznej, szkoła otrzymuje aparaturę filmowa i nowe pomoce naukowe.

31 grudnia 1956 roku

szkoły ponownie przechodzą pod zarząd Ministerstwa Oświaty.

27 czerwca 1957 roku

nauka w technikach zawodowych zostaje przedluzona do 5 lat. Tytul technika uprawnia do podejmowania studiów na wyzszych uczelniach oraz zatrudniania w biurach projektowych, a takze w administracji i przedsiebiorstwach panstwowych.

W latach 1958-59

rozszerzono zakres nauczania przez przyjmowanie absolwentów szkól ogólnokszatlcacych (po maturze) na skrócony okres nauki. Patronat nad szkola obejmuje Wojewódzki Zarzad Dróg Publicznych, Centralny Urzad Geodezji i Kartografii oraz Lubelskie Przedsiebiorstwo Terenowe Lubgal.

1 wrzesnia 1960 roku

dochodzi do formalnego polaczenia Technikum Geodezyjnego i Technikum Drogowego w jedna szkole o nazwie Technikum Geodezyjno-Drogowe w Lublinie.

W 1964 roku

powstaja pracownie - fizyczna, chemiczna, laboratorium drogowe, pracownia geodezyjna i kreslarska oraz klasopracownie - budowy dróg, mostów, jezyka polskiego i rosyjskiego, historii, geografii, matematyki, przysposobienia obronnego, budownictwa.

27 lutego 1965 roku

przekazanie szkole sztandaru ufundowanego przez Komitet Rodzicielski.

1 wrzesnia 1969 roku

zostaje uruchomiona Zasadnicza Szkola Zawodowa nr 8, w której czas nauki trwal 2 lata. Polaczono Panstwowa Szkole Techniczna nr 1 i nr 2 w Policealne Studium Zawodowe.

W 1973 roku

dyrektorem szkoly zostaje mgr Edward Krawczyk, dr Feliks Olesiejuk przechodzi na stanowisko dyrektora Instytutu Ksztalcenia Nauczycieli i Badan Oswiatowych w Lublinie. Nastepuje dalsza modernizacja szkoly - zorganizowano ciemnie fotograficzna, modelarnie, hale maszynopisania, sklepik szkolny, natryski przy sali gimnastycznej, wprowadzono nowa instalacje elektryczna, zmodernizowano pracownie m.in. zakupiono unikalna elektroniczna maszyne cyfrowa GEO-2, adaptery, magnetofony, rzutniki itp.

1 wrzesnia 1972 roku

powstaje Zespól Szkól Zawodowych nr 3. Utworzony ze szkól: Technikum Geodezyjno-Drogowe,Technikum Drogowe na podbudowie Zasadniczej Szkoly Zawodowej, Policealne Studium Geodezyjno-Drogowe, Technikum dla Przodujacych Robotników, wydzial zoczny Policealnego Studium Geodezyjno-Drogowego.

W latach 1972-73

utworzono Technikum Drogowe na podbudowie Zasadniczej Szkoly Zawodowej. Okres nauczania trwal 3 lata. Technikum czynne bylo 6 lat.

W 1974 roku

powolano Technikum dla Przodujacych Robotników na podbudowie Zasadniczej Szkoly Zawodowej oraz po stazu pracy co najmniej 10-letnim, zgodnym z kierunkiem ksztalcenia.

1 września 1975 roku

szkola przyjmuje nazwe Zespól Szkól Geodezyjno-Drogowych. Rozszerzono zakres nauczania w Policealnym Studium Geodezyjnym o wydzial zaoczny (kierunek ten przetrwal 3 lata). Patronatem obejmowaly szkole: Okregowe Przedsiebiorstwo Dróg Publicznych, Komunalne Przedsiebiorstwo Robót Drogowych, Wojewódzkie Biuro Projektów Komunalnych, Wojewódzkie Biuro Geodezji i Terenów Rolnych, Delegatura GUGiK w Lublinie, Komunalne Przedsiebiorstwo Robót Inzynieryjnych, Okregowe Przedsiebiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne, Wojewódzkie Biuro Geodezji i Kartografii i Stowarzyszenie Geodetów Polskich.

W 1977 roku

rozszerzono zakres nauczania w Zasadniczej Szkole Zawodowej o specjalności ogrodnik terenów zieleni, w Policealnym Studium Zawodowym o specjalnosc maszyny i urządzenia drogowe.

1 września 1978 roku

powstaje Technikum Terenów Zieleni dla Pracujących na podbudowie ZSZ.

W 1983 roku

zostaje powołane Technikum Terenów Zieleni na podbudowie szkoły podstawowej. Kształci techników o specjalności ogrodnik terenów zieleni.

W 1987 roku

powołane jest Technikum Melioracji na podbudowie szkoły podstawowej. W 1994 r. działalność Technikum Melioracji zostaje zawieszona.

W 1991 roku

powstaje zmodernizowana pracownia informatyczna, stale unowocześniana poprzez zakup nowych komputerów i rozbudowę starych.

24 czerwca 1996 roku

formalnie zostają rozwiązane oddziały: Technikum dla Przodujących Robotników, Technikum Drogowe po ZSZ, Zaoczne Policealne Studium Geodezyjno-Drogowe, Techniku Terenów Zieleni dla Pracujących.

W 1996 roku

szkoła zostaje jako jedna z pierwszych w województwie połączona łączem stałym z siecią Internet.

 

wrzesien 1951

stanowisko dyrektora szkoly objal Adam Romaniuk - dotychczasowy kierownik kadr DOSZ. Szkola zostaje podzielona na 3 technika: Budowlane, Drogowe i Transportu (lacznie ponad 1500 uczniów).

maj 1952

zaprzestal pracy w szkole dyrektor Romaniuk, który przeszedl do pracy w CUSZ (Centralny Urzad Szkolnictwa Zawodowego). Kierownictwo szkoly objal mgr Edward Halbozek, dotychczasowy z-ca dyrektora. W tym tez roku wykonano nowa czesc budynku szkolnego (wschodnia czesc skrzydla równolegla do Alei Raclawickich). Dokumentacje bezinteresownie opracowali inz. Czeslaw Doria-Dernalowicz i inz. Mieczyslaw Kaczorowski.

rok szkolny 1952/53

oddano do uzytku nowo wybudowane skrzydlo szkoly. Zespoly artystyczne pod kierunkiem Ireneusza Hofmana zajely III miejsce na Ogólnopolskim Festiwalu Zespolów Artystycznych we Wroclawiu

1 luty 1953

otwarto Technikum dla Pracujacych (wieczorowe) oraz Wydzial Zaoczny i dwuletnia Szkole Majstrów. Rozpoczeto budowe internatu.

rok szkolny 1954/55

powstal wydzial instalacji przemyslowych i sanitarnych. W niedokonczonym internacie przy ul. Weteranów 3 zamieszkalo 300 wychowanków.

rok szkolny 1957/58

nauke w technikum rozszerzono do 5 lat, utworzono 3-letnia Szkole Rzemiosl Budowlanych Nr 2. Powstalo 2,5 letnie technikum dla absolwentów szkól ogólnoksztalcacych o specjalnosci ogólnobudowlanej (dzisiejsze Studium Policealne).

1 wrzesnia 1959

szkola przyjela nazwe PANSTWOWE SZKOLY BUDOWNICTWA

 

rok 1960

nastapila dalsza rozbudowa gmachu szkolnego - wybudowano dalsza czesc skrzydla wschodniego oraz skrzydlo zachodnie (Technikum Chemiczne i Technikum Przemyslu Spozywczego) oraz czesc srodkowa (sale gimnastyczne). Przeróbki projektu dokonali nauczyciele naszej szkoly - K. Lipinski, Cz. Seredynski, T. Czajka i Wl. Maliszewski

1961

utworzono orkiestre deta, kameralna i taneczna.

1966

zorganizowano wystawe okregowa szkolnictwa zawodowego

rok szkolny 1966/67

powstalo laboratorium materialów budowlanych.

marzec 1969

kolo teatralne pod kierunkiem mgr Renaty Pawlowskiej wystawilo sztuke pt. "Niemcy" L. Kruczkowskiego. Siatkarze zdobyli brazowy medal w IV Igrzyskach Mlodziezy Szkolnej (Szkolny Klub Sportowy).

kwiecien 1970

uczennica Barbara Koscielecka zajela II miejsce w ogólnopolskim Turnieju Wiedzy o Sztuce.

1972 rok

Internat PSB zostal zaliczony do najlepszych w Lublinie

4 stycznia 1973

dyrektor Halbozek wraz z 9-cioma nauczycielami zostali laureatem zespolowym nagrody Ministra Oswiaty.

wrzesien 1975

z funkcji dyrektora szkoly odszedl mgr E. Halbozek. Dyrektorem szkoly zostal mgr Józef Swiderski, a zastepcami mgr Zb. Pastucha i inz.R Lagodowski.

Utworzono Zasadnicza Szkole Górnicza

1979

szkolne kolo teatralne pod kierunkiem p. E Dudzisz wystawilo "Cztery zyczenia" Mikolaja Isskowskiego w ramach Dni Poezji Renesansowej oraz "Zegnaj Judaszu" Iredynskiego na Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Amatorskich w Skierniewicach.

1979

zakonczono budowe warsztatów szkolnych przy ulicy Dlugosza. Powstala pracownia po oraz strzelnica na poddaszu szkoly.

pazdziernik 1979 szkola otrzymala medal Komisji Edukacji Narodowej.

 

1983

szkola przystapila do Turnieju Wiedzy i Umiejetnosci Budowlanych przemianowanego w 1987 roku na Olimpiade Wiedzy i Umiejetnosci Budowlanych.

1984

ze stanowiska dyrektora odszedl mgr Józef Swiderski. Jego nastepca zostal mgr Andrzej Rózanski

5 maja 1985

zmarl nagle dyr. A. Rózanski. Nowym dyrektorem zostal mgr Zbigniew Pastucha, pelniacy dotychczas funkcje zastepcy

wrzesien 1989

powstalo XI Liceum Ogólnoksztalcace

1990

powstalo studio telewizyjne PSB. W ciagu dwóch lat opracowano: filmoteke szkolna - 390 pozycji programowych z róznych przedmiotów, nagrano 10 audycji radiowych, wykonano film o szkole, zainstalowano siec telewizji wewnatrzszkolnej dla potrzeb dydaktycznych.

1 stycznia 1991

dyrektor Zb. Pastucha przeszedl na emeryture, a dyrektorem wybrano mgr inz. Grazyne Kubuj-Belz, pierwsza kobiete na tym stanowisku w naszej szkole.

lata 1993-97

pracownie informatyczna i przedmiotów zawodowych wyposazone zostaly w nowe komputery. Nastepuje komputeryzacja biblioteki szkolnej oraz ksiegowosci. Wprowadzono oprogramowanie firmy Vulcan - wspomagajac organizacje pracy szkoly

styczen 1997

szkolna siec komputerowa w ramach programu MOVE zostala przylaczona do Internetu

wrzesien 1998

powstalo Liceum Techniczne

 

1 marca 1929 roku

Dyrektorem szkoły został mianowany inż. Kazimierz Danowski.
Od 1 września 1929 utworzono cztery oddziały Średniej Szkoły Budownictwa, kształcącej techników budowlanych, drogowych i melioracyjnych (wraz z klasami Niższej Szkoły Budowlanej - ok.230 uczniów).

Od początku istnienia szkoły działały: kółko dramatyczne, chór szkolny, zespól mandolinistów Almi

Pierwotna nazwa szkoły była nazwa  Szkoła Rzemiosł Budowlanych. Jednak poziom nauki przewyższał poziom przewidziany dla tego typu szkól. Program nauczania układali wówczas sami nauczyciele wzorując  się na programie Państwowej Szkoły Budownictwa w Warszawie. Wydaje się, ze programy te nauczyciele trochę rozbudowali według własnych ambicji zawodowych. Być może z tego powodu uczniowie odmówili przyjęcia ocen, ponieważ ranga szkoły, zbyt niska, wyraźnie odbiegała od poziomu nauczania.

Rada Pedagogiczna zwołana 11 listopada 1929 r oceniła to jako jawny bunt i rozwiązała klasę wydziału budowlanego, jako inicjatorkę. Jednocześnie ogłoszono zapisy. Relegowani uczniowie, płacąc 5 zl, zapisali się ponownie, ale odtąd w aktach widnieje nazwa Niższa Szkoła Budownictwa.

w roku 1930

magistrat przydzielił na budowę szkoły teren miejski przy zbiegu ulic Długosza i Al. Racławickich o powierzchni 6800m2

5 sierpnia 1931

po śmierci dyrektora K. Danowskiego, na stanowisko dyrektora szkoły mianowano inz. architekta Stanisława Lukasiewicza, młodego nauczyciela szkoły.

18 października 1931

odbyła się uroczystość wmurowania kamienia węgielnego pod budowę nowej szkoły przy ulicy Długosza 2 (cześć obecnego budynku Technikum Geodezyjno - Drogowego). Budynek projektował dyrektor Lukasiewicz. W pracach budowlanych uczestniczyła młodzież i nauczyciele.
Do końca 1932 wykonano tylko stan surowy budynku - na pozostałe prace zabrakło funduszy.

w czerwcu 1933 roku

odbyły się pierwsze egzaminy dla abiturientów Średniej Szkoły Budownictwa.

1 września 1933 roku

rozpoczeto zajecia w nowym, jeszcze niewykonczonym budynku. Zajecia odbywaly sie na parterze i pierwszym pietrze. W suterenie budynku zorganizowano sale gimnastyczna.
W roku szkolnym 1933/34 dzialaly liczne organizacje mlodziezowe: kolko krajoznawcze, bratnia pomoc, chór, orkiestra, kolo dramatyczne, harcerstwo, SKS, PCK, kolo fotograficzne.

1935 rok

szkola otrzymala fundusze z Ministerstwa Wyznan Religijnych i Oswiecenia Publicznego oraz Kuratorium Okregu Lubelskiego na splacenie zadluzenia i dokonczenie robót budowlanych - wykonczenie drugiej i trzeciej kondygnacji.

w roku szkolnym 1936/37

zakonczono roboty wykonczeniowe w budynku szkolnym.

1937 rok

w wyniku reformy szkolnictwa zawodowego powstaly dwie klasy 3-letniego Liceum Budowlanego i Drogowego. W nastepnym roku powstaly dodatkowo dwie klasy Gimnazjum Drogowego (szkola wraz z liceum i klasami koncowymi uczeszczajacymi wedlug dawnego systemu liczyla 11 klas - 375 uczniów)

 

Szkoła w okresie międzywojennym należała do największych szkól zawodowych w Lublinie.

 

wrzesień 1939

budynek szkolny zajelo wojsko niemieckie; wczesniej wywieziono ze szkoly do prywatnego mieszkania archiwum, biblioteke i pomoce szkolne, przeniesiono je nastepnie do Trybunalu, az wreszcie umieszczono potajemnie w Bramie Krakowskiej pod zegarem, gdzie przelezaly do lipca 1944. Szkola przeniosla sie do gimnazjum Staszica. Zajecia odbywaly sie tylko w godzinach popoludniowych. Nauka odbywala sie równiez w Gimnazjum Mechanicznym, w szkole podstawowej im. Jana Kochanowskiego i w szkole powszechnej przy ul. Dolnej Panny Marii. Nauke pobieralo w tym czasie 278 uczniów.

24 listopada 1939

gestapo rozpędziło uczniów i nauczycieli.

1940 rok

organizowane są punkty tajnego nauczania.

22 stycznia 1941

w wyniku starań dyrektora Lukasiewicza, przy ulicy Radziwiłłowskiej 3 rozpoczęła działalność Prywatna Szkoła Budownictwa. Otwarto Gimnazjum i Liceum Budowlane oraz Drogowe, do których przyjęto uczniów innych szkól lubelskich.
W sierpniu odbyły się egzaminy dyplomowe. Wydział Budowlany i Drogowy ukończyło 42 uczniów. Dyplom ukończenia szkoły sporządzony był w dwóch językach - polskim i niemieckim.

listopad 1941

powstaje konspiracyjna druzyna harcerska. W szkole odbywaja sie konspiracyjne szkolenia wojskowe dla nauczycieli

maj 1942

w tajemnicy przed Niemcami zorganizowano wystawę prac uczniów.

rok szkolny 1942/43

otworzono aż 20 oddziałów

październik 1943

władze niemieckie wyznaczyły na dyrektora szkoły Andrzeja Kozickiego, który pełnił te funkcje aż do wyzwolenia

rok szkolny 1943/44

szkoła liczyła 21 oddziałów - 880 uczniów

wrzesień 1944

dyrektorem szkoły został inz. Ludwik Sosnierz, szkoła wróciła do swojego, choć zdewastowanego, budynku przy ul. Długosza. Otworzono 18 klas (450 uczniów) gimnazjum i liceum budowlanego, drogowego oraz gimnazjum mierniczego

marzec 1946

ze szkoły odszedł inz. Ludwik Sośnierz - przeszedł na stanowisko dyrektora Olsztyńskiej Wytwórni Materiałów Budowlanych; nowym dyrektorem został inz. Konrad Jankowski

rok szkolny 1946/47

stan szkoły wynosi 20 klas - 530 uczniów. Trudności finansowe skłoniły Towarzystwo Szkoły Budownictwa do wystąpienia do Ministerstwa o upaństwowienie szkoły

1 stycznia 1948

nastąpiło upaństwowienie szkoły i zmiana jej nazwy na PAŃSTWOWA SZKOŁA BUDOWNICTWA

1 września 1948

mianowanie na dyrektora szkoły otrzymał inz. Witold Gutkowski (inz. Jankowski pozostał na stanowisku nauczyciela)

1949

do użytku została oddana nowa część szkoły (przedłużenie skrzydła w kierunku Al. Racławickich). Szkoła posiadała 22 sale lekcyjne - 700 uczniów na kierunkach budowlanym, drogowym i mierniczym

1950

szkole ukończyły dwie pierwsze absolwentki (Halina Cichorzewska i Gabriela Makowska)

rok szkolny 1950/51

dyrektorem został mianowany nauczyciel zawodu - Jan Stankiewicz. Zamiast dotychczasowego dwustopniowego nauczania powstało jednostopniowe technikum

 

Pierwsze lata

9 września 1928 powstało Towarzystwo Szkoły Budownictwa, które już we wrześniu tego roku założyło prywatna NIŻSZĄ SZKOŁĘ BUDOWNICTWA.

Szkoła posiadała trzy wydziały: budowlany, drogowy i melioracyjny (w sumie 66 uczniów). Dyrektorem został Wl. Hochedlinger.

Po ukończeniu trzyletniego wydziału budowlanego i odbyciu co najmniej trzyletniej praktyki otrzymywało się tytuł majstra budowlanego; zaś na wydziale drogowym i melioracyjnym po ukończeniu dwuletniej nauki teoretycznej i takiej samej praktyki tytuł nadzorcy drogowego lub melioracyjnego.

Nauka teoretyczna trwała od 1 listopada do 30 kwietnia, natomiast od 1 maja do 31 października uczniowie pracowali na budowie. Ten typ szkolenia zakończył się w 1932 roku.

Szkoła w początkach istnienia mieściła się w budynku przy ulicy Króla Leszczyńskiego (budynek ten, zniszczony w czasie wojny został rozebrany).

Kalendarium:

Szkoły Budownictwa 1928-1951

 

Podział szkoły - 1951 rok

Szkoła zostaje podzielona na trzy odrębne technika - Budowlane, Drogowe i Geodezyjne, każde podległe ministerstwom branżowym, a wyłączone spod Ministerstwa Oświaty.

Dyrektorem naczelnym zostaje były wizytator Adam Romaniuk, dyr. pedagogicznym mgr Edward Halbożek, dyr. administracyjnym początkowo mgr Feliks Olesiejuk, następnie mgr Andrzej Frajnt.

Trzy technika korzystają ze wspólnego budynku ze względu na opóźnienie budowy dodatkowego skrzydła gmachu.

Kalendarium:

Państwowych Szkół Budownictwa 1951-2002

Zespołu Szkół Geodezyjno-Drogowych 1951-2002

 

Państwowe Szkoły Budownictwa i Geodezji

1 września 2002 roku do Państwowych Szkół Budownictwa przyłączono Zespól Szkól Geodezyjno-Drogowych i powstały Państwowe Szkoły Budownictwa i Geodezji

W skład zespołu weszły następujące szkoły

  • XI Liceum Ogólnokształcące
  • II Liceum Profilowane
  • 4-letnie Technikum Budowlano-Geodezyjne
  • 4-letnie Technikum Terenów Zieleni
  • Zasadnicza Szkoła Zawodowa Nr 8
  • Szkoła Policealna Nr 2

 

Głównym zadaniem psychologa szkolnego jest zapewnianie opieki psychologicznej uczniom, udzielanie wsparcia i porady rodzicom oraz nauczycielom.

W roku szkolnym 2019/2020 psycholog szkolny Agnieszka Filip serdecznie zaprasza uczniów, rodziców i nauczycieli do pokoju numer 21 (na parterze) w godzinach:

  • poniedziałek: 9:00 - 13:00
  • wtorek: 9:00 - 13:00
  • środa: 9:00 - 13:00
  • czwartek: 10:00 - 14:00
  • piątek: 9:00 - 13:00

Telefon: 81 5331092

W ramach swojej pracy psycholog szkolny realizuje następujące działania:

 

1) Współpraca z uczniami:

  1. diagnoza indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych uczniów;
  2. wspieranie prawidłowego rozwoju uczniów, rozwijanie ich pasji, predyspozycji i zainteresowań;
  3. udzielanie pomocy psychologiczno – pedagogicznej w postaci indywidualnych spotkań terapeutycznych z młodzieżą doświadczającą:
    • problemów osobistych, o podłożu psychologicznym, natury emocjonalnej itp;
    • problemów rodzinnych;
    • niepowodzeń szkolnych;
    • konfliktów w relacjach z rówieśnikami;
  4. prowadzenie rozmów wychowawczych z młodzieżą wagarującą oraz przejawiającą niewłaściwe zachowania w szkole, łamiącą zasady i regulaminy szkolne;
  5. prowadzenie warsztatów integracyjnych dla młodzieży klas pierwszych;
  6. podejmowanie działań z zakresu profilaktyki uzależnień i innych problemów młodzieży;
  7. inicjowanie i prowadzenie działań mediacyjnych i interwencyjnych w sytuacjach kryzysowych;
  8. doradztwo w zakresie wyboru dalszego kierunku kształcenia oraz planowania ścieżki rozwoju zawodu.

 

2) Współpraca z rodzicami:

  1. służenie pomocą, poradą i konsultacjami w zakresie:
    • problemów okresu dorastania i sposobów ich rozwiązywania;
    • skutecznych metod porozumiewania się z dziećmi i konstruktywnego rozwiązywania konfliktów z nimi;
    • sposobów radzenia sobie z zachowaniami trudnymi młodzieży;
    • rozpoznawania i rozwijania indywidualnych możliwości, predyspozycji i uzdolnień uczniów;
  2. prowadzenie indywidualnych spotkań dotyczących funkcjonowania dziecka w szkole, jego frekwencji, wyników w nauce oraz relacji z rówieśnikami;
  3. poradnictwo w zakresie zagrożeń związanych z różnego rodzaju uzależnieniami (od środków psychoaktywnych, od mediów, w szczególności od internetu);
  4. wspieranie w sytuacjach trudnych wychowawczo i losowo, udzielanie informacji na temat specjalistycznych poradni, ośrodków działających na rzecz młodzieży i ich rodzin.

 

3) Współpraca z nauczycielami i wychowawcami:

  1. wspieranie w rozpoznawaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych uczniów, pomoc w określeniu ich mocnych stron, predyspozycji i zainteresowań;
  2. wspieranie w organizowaniu i udzielaniu pomocy psychologiczno – pedagogicznej;
  3. poradnictwo w prowadzeniu działań wychowawczo – profilaktycznych, w rozwiązywaniu problemów wychowawczych klasy;
  4. konsultacje na temat problemów szkolnych, osobistych i rodzinnych młodzieży w celu ustalenia wspólnych sposobów oddziaływań;
  5. wspieranie w realizacji działań wynikających z programu wychowawczo – profilaktycznego szkoły.

 

Wpisany przez Agnieszka Filip

 

Dyrektor
Dyrektor: Grażyna Kubuj-Bełz

 

Zastępcy dyrektora:

Marek Igras

Robert Sereda

Bożena Skórska

 

 

 

Przedmiot

Imię i nazwisko nauczyciela

Język polski

Agnieszka Banach
Małgorzata Klimczak
Iwona Małecka-Grzelak
Anna Rucka-Szewczyk
Bożena Skórska (wicedyrektor)
Agnieszka Wojtulewicz-Puszyk
Małgorzata Swatowska

Język angielski

Anna Burdan
Katarzyna Bochniarz (urlop)
Ewa Gozdowska
Patryk Jurak
Ilona Kleban
Mirosława Pieczyńska
Jolanta Piwkowska
Agata Ujma-Kasprzak (urlop)

Język niemiecki

Urszula Golec
Agnieszka Ropa
Robert Sereda (wicedyrektor)
Magdalena Czech (również etyka)
Leszek Wróbel

Język rosyjski

Małgorzata Klimczak

Historia i wiedza o społeczeństwie

Aneta Ciepłowska
Sylwester Kruk
Anna Małysz

Matematyka

Marlena Mazurek (urlop)
Rafał Pruszkowski (również biologii)
Marta Ostrowska-Matys
Elżbieta Świątek
Przemysław Zieliński

Przedmioty informatyczne

Mirosław Bundyra
Krzysztof Kornas
Grzegorz Kulawiak
Janusz Malec
Karol Mazur
Elżbieta Świątek
Piotr Wiącek

Fizyka

Marek Igras (wicedyrektor)
Beata Janik
Marzena Krychowska-Sochan

Chemia

Anna Kałkowska (urlop)
Janusz Malec

Geografia

Katarzyna Misiak
Teresa Rymarz

Biologia

Joanna Grochal

Edukacja dla bezpieczeństwa

Mirosław Bundyra

Wychowanie fizyczne

Tomasz Bałdyga
Anna Jagiełło-Czerwonka
Paweł Kucharewicz
Artur Oleksiewicz
Sławomir Pelak (urlop)
Władysław Wzorek

Religia

Bernarda Michaluk
Zbigniew Oziemczuk
Dorota Wójtowicz

Przedmioty zawodowe budowlane

Lucyna Drąg
Grażyna Kubuj-Bełz (dyrektor PSBiG)
Bożenna Kniaź-Lis
Marzena Krychowska-Sochan
Magdalena Maniara (urlop)
Jarosław Nowacki (kierownik warsztatów szkolnych)
Marta Popielnicka
Jacek Targoński
Alina Wiśniewska

Przedmioty zawodowe geodezyjno-drogowe

Krystyna Buczek
Aleksandra Buwaj
Hanna Kowalczyk
Urszula Kominek
Artur Kosmyra
Arkadiusz Niezgoda
Agata Ostrowska
Teresa Przegalińska
Ewa Suplewska
Grzegorz Witczak

Przedmioty zawodowe technik renowator

Agnieszka Jankowska
Lucjan Telichowski

Przedmioty zawodowe-architektura krajobrazu

Cezary Marczewski
Jan Rybkowski
Iabella Sobiesiak

Przedmioty ekonomiczne

Krystyna Brodowska

Nauczyciele praktycznej nauki zawodu

Alfred Adamczewski
Kazimierz Grankowski
Zdzisław Krzyżanowski
Jarosław Nowacki

Biblioteka szkolna

Zofia Bojanek
Beata Próchniak
Joanna Żmuda

Psycholog szkolny

Agnieszka Filip

Rewalidacja

Iwona Hekiert

Wychowanie do życia w rodzinie

Dorota Józefacka-Kuta

Twoja przeglądarka nie obsługuje obiektów osadzonych

 

Państwowe Szkoły Budownictwa i Geodezji

im Hieronima Łopacińskiego 

 

Nasze atuty:

  • 90-letnia tradycja
  • nowoczesna, stale modernizowana baza dydaktyczna
  • sukcesy naszych uczniów na olimpiadach i konkursach przedmiotowych
  • dobra zdawalność matury
  • bardzo dobre wyniki zewnętrznych egzaminów zawodowych
  • położenie w centrum miasta
  • bardzo dobry dojazd